โกมล คีมทอง
...เวลานี้เราขาดคนที่จะยอมตนเป็น "อิฐก้อนแรก" ที่ทิ้งลงไปและจมอยู่ที่นั่น เพื่อให้ก้อนอื่นๆ ถมทับตนอยู่ที่นั่น และเสร็จแล้วเจ้าก้อนที่จะปรากฏเป็นผู้รู้จักของสังคม ก็คือก้อนที่อยู่เหนือคนอื่นสุด ส่วนก้อนแรกสุดก็จมดินอยู่นั่นเอง เราหาคนอย่างนี้ไม่ค่อยได้ จึงไม่ค่อยมีอะไรใหม่ที่มีคุณค่าออกมา เพราะ น้ำจิตน้ำใจแห่งการเสียสละ ของเรา ยังอบรมกันได้ผลน้อยเต็มที...
